POLSKI    |    ENGLISH

Dyskopatia

Mianem dyskopatii określa się schorzenie krążka międzykręgowego. Stanowi on naturalną podkładkę między kręgami. Składa się z części obwodowej, zwanej pierścieniem włóknistym, oraz z centralnie położonego elastycznego materiału zwanego jądrem miażdżystym, a potocznie dyskiem. W przypadku dyskopatii dochodzi do uszkodzenia pierścienia włóknistego krążka, zaś materiał dyskowy, pod wpływem działających na niego sił, ulega przemieszczeniu.

Przemieszczenie to odbywa się najczęściej ku tyłowi, w kierunku kanału kręgowego, powodując ucisk korzenia nerwowego. Dochodzi do tzw. konfliktu dyskowo- korzeniowego. Stąd bardzo często chorzy mają bóle promieniujące do kończyny dolnej. Potocznie stan ten określa się jako: korzonki, rwa kulszowa, lumbago, ischiasz, itp. Są to wszystko synonimy tego samego problemu.

Stopień przemieszczenia się dysku może być różny, od niewielkiej "wypukliny", przez przepuklinę, aż do całkowietgo wypadnięcia dysku do kanału kręgowego.

Dyskoptia lędźwiowa objawia się najczęściej bólami okolicy lędźwiowo-krzyżowej kręgosłupa z częstym promieniowaniem bólu do jednej lub obu kończyn dolnych. Dolegliwości te spowodowane są uciskiem na korzeń nerwowy. Dokładne umiejscowienie bólu zależy od tego, które korzenie nerwowe są uciskane przez fragmenty dysku. W przypadkach bardziej zaawansowanych przewlekły ucisk powoduje zaburzenia ukrwienia korzenia nerwowego. Przejawia się to niedowładem kończyn dolnych (zaburzenia czucia, osłabienie siły mięśniowej, zaniki mięśni, opadanie stopy). W skrajnych przypadkach może wystąpić utrudnienie w oddawaniu moczu oraz zaburzenia potencji u mężczyzn.

Diagnostyka obejmuje: wywiad, badanie chorego, RTG kręgosłupa, rezonans magnetyczny (MRI), tomografia komputerowa (rzadziej).